پس زنده‌باد اميد

رؤیا و تجربه

میاندیشم؛

در ما يك واقعيت وجود دارد كه تحقق مییابد و آن چيزي نيست جز رؤیاها و تجربيات مشترك...

(حمید ژیان پور)

استاد شهریارمیاندیشم؛استاد شهريار، صدايش صداي شعر بود.همه شعر در صدايش جاري بود و نگاه ما را به دوردستهای ناپيدا اما زيبا و باشكوه به پرواز درمیآورد.(حمید ژیان پور)

انسان محبوب / انسان مشهورمیاندیشم؛انسان محبوب الزاماً مشهور نيست و آدم مشهور الزاماً محبوب نيست.اخلاق يعني باورهاي عميق كه انسان با آن میتواند هنر خلق كند و مهجور باشد...(حمید ژیان پور)

نیزارهای سوختهاز مجموعه داستان "آتش در آب"(فریبا کریمی)نفس گرما تنم را داغ میکند. همراه با بوی دم سنگین نیزار. اتوبوس هنهن کنان روی مار سیاهی که گاه پیچوتاب میخورد و پوست تنش از دور برق میزند پیش

بیسوادی

میاندیشم؛

بیسوادی، سايه ناخودآگاه تشخص منزلت علمي ما است.

(حمید ژیان پور)

وهن حقيقتحقيقت در فضاي غبارآلود وهم، در حرکت دائمی بهسوی عظمت سکوت در فضای بیمنتهای تاریکی است تا با درک سکوت و تجلی آن در نزدیک شدن به نسبیت و پیوستن به انبساط، از هر آنچه مانند خورشید، سوزنده و ذو

نادر ابراهيمي و تماميت يافتگيبيان اديبانه در كليت خود، داراي ساختار فلسفي است و نشاندهنده تأملات باطني نويسنده در توجه به نتايج ذهني و عيني گزارههای فلسفي است. گزارههای فلسفي در اولين و درونیترین

شعر

میاندیشم؛

تاریکی، بی تاب فریاد است.

شعر، گفتار دروني، عميق و بیصدا است كه در تاريكي راه میپیماید...

(حمید ژیان پور)

تمنای امید

میاندیشم؛

ميان عاشق و معشوق، فضيلت سخن در تمناي اميد است...

(حمید ژیان پور)

رمان / داستان کوتاهگاهي میاندیشم؛كسي كه رمان مینویسد، نويسنده است و كسي كه داستان كوتاه مینویسد، آفريننده است.در آفريدن، اندیشههای نو و هوشمندانه خلق میشود و معنا شكل میگیرد.ما به آفريدن و متبلو